De geboorte

illustratie gezin

Het kind voelt aan hoe de ouders bereid zijn hem te ontvangen. De gevoelens van beide ouders hebben een weerslag op het kind. Als de ouders vol vertrouwen zijn kan het kindje zich gemakkelijker overgeven aan het geboorteproces.

Kinderen beleven de geboorte op verschillende manieren. Het hangt af van ervaringen in hun vorige leven. Het hangt af van de afstemming van de ouders op het kindje. Het hangt af van de overgave van het kindje aan het nieuwe leven. Sommigen baby’s geven zich helemaal over, maar voelen zich zonder overzicht van het geheel.
Baby’s worden voorbereid in de geestelijke sferen, maar kunnen natuurlijk niet de draagwijdte omvatten van hun gehele incarnatieproces. Daarom zijn de geestelijke begeleiders ook nog enkele dagen na de geboorte aanwezig om de ziel te helpen zich aan te passen aan het nieuwe leven.
Kinderen hebben in het begin veel rust nodig omdat ze moeten wennen aan de nieuwe situatie. Zij vinden het ook moeilijk om de herinnering aan hun verblijf in de sferen los te laten. Deze omschakeling vindt meestal plaats tot 1,5 a 2,5 jaar na de geboorte. Dan leert het kind de afhankelijkheid van de geestelijke wereld los te laten en zich te richten op zijn nieuwe bestemming.
Zij worden geboren met een bepaald bewustzijn over wat ze willen leren in hun nieuwe leven. Wij kunnen hen stimuleren om hun groeiproces op te pakken. Wij helpen hen meestal bij de motorische ontwikkeling en spraakontwikkeling. Maar we moeten het kind ook leren om op te komen voor hun wezenlijke behoeften. Zo kan het kind werkelijk aarden.
Voor de geboorte krijgt het kindje overzicht over zijn levensopdracht in verschillende levensfasen. Tegelijkertijd vindt er afsluiting plaats van alles wat hij gezien heeft. Bij veel bewuste kinderen vindt er geen afsluiting plaats. Zij herinneren zich alles. Tijdens het geboorteproces laten de meeste kinderen alle herinneringen los zodat zij zich helemaal over kunnen geven aan hun komende leven.
Vlak voor de geboorte  vindt er een stilte plaats, stilte vóór de storm.
De moeder voelt dan weinig beweging in haar buik (het kindje bereidt zich ook voor) en zelf trekt ze zich ook in haar huis terug.

illustratie goudsbloem

De geboorte is een afspiegeling van geestelijke processen.

Er is overleg tussen de baby en de moeder. Moeder kent het plan waarmee dit kindje op aarde komt (bewust, onbewust) Als ze in staat is om haar dromen te onthouden, op te schrijven en te mediteren op de betekenis hiervan kan ze haar kindje al leren begrijpen vóór de geboorte.
Het kindje voelt aan hoe de moeder het kind bereid is te ontvangen. Het kind voelt de mate van enthousiasme of terughoudendheid. De pijn die de moeder tijdens de ontsluiting ervaart staat symbolisch voor het verzet dat de moeder ervaart tegen het leven. De moeder wenst controle te houden en komt hierin haar eigen verzet tegen. De eerste geboorte maakt de meeste indruk: niet alleen de baby wordt geboren, maar ook een moeder. Als baby’s moeite hebben om te incarneren houden ze zich terug bij de bevalling. Ze doen minder actief mee. Dat is de reden dat een bevalling soms ook lang kan duren, De ontsluitings weeën beginnen in innerlijk overleg met het kind.

In onze cultuur is veel aandacht voor de materiële voorbereiding. Er zou meer aandacht gegeven moeten worden aan de emotionele voorbereiding. (vaderschap-moederschap) en contact maken met het wezen van het kind. Bij een gevoel van welkom zijn, en de bereidheid te ervaren van de ouders om zich af te stemmen op het kind, voelt het kind zich innerlijk welkom. Hierdoor ondervindt het kind geen nadelen van eventuele problemen, zoals bijvoorbeeld een lange geboorte of een kunstverlossing.
Als een kind zich niet of minder welkom voelt zal het kind sterker reageren op gevoelens van ongemak van de moeder. Dit wordt psychisch als zwaar ervaren door het kind. Het kindje zal dan ook meer last hebben van de blokkades die het tijdens de geboorte ervaart.
Vergeet niet om tijdens het hele geboorteproces het kindje gerust te stellen, en te bemoedigen. Ervaar de bevalling op zo'n manier alsof je het samen doet met de baby. Moedig de baby aan om zich over te geven aan het bevallingsproces.

illustratie roos

Ontsluiting

Ontsluitingsweeën roepen vaak angst op, angst voor controleverlies. De vrouw voelt zich angstig om zich over te geven. Ze probeert de bevalling te controleren. De vrouw tracht zich te verweren. Als de ontsluiting te lang duurt, zie je vaak onberedeneerbare angst omhoog komen. Je ziet bij vrouwen die geneigd zijn het leven te accepteren zoals het komt, gemakkelijkere geboortes. Deze vrouwen kennen de betekenis van overgave, overgave aan het leven zelf.
Ouders zijn nu bij de bevalling vaak meer gericht op elkaar en op de pijn dan op het kind, waardoor het kind zich eenzaam voelt. In hun gedachten zouden ze het kind kunnen helpen, bemoedigen.
Het kind maakt ook processen mee om tot geboorte te komen, en voelt zich dikwijls alleen gelaten hierin. Omdat de ouders alleen op elkaar betrokken zijn en te weinig helpende gedachten uit laten gaan naar het kind. Nu tracht de baby keer op keer zichzelf te bemoedigen. Ouders kunnen zich verbinden met het geboortekanaal en zich proberen te ontspannen.
Als beide ouders hier hun aandacht naar toe brengen vanuit liefde, ontstaat een concentratie van liefdes energieën.  Zo kan het kind worden geholpen zich op een natuurlijke manier naar buiten te laten glijden door de belemmeringen heen. Op cursussen die voorbereiden op de geboorte leren we wel om spieren te ontspannen, maar niet om daar liefde naar toe te brengen. Als de ouders liefde sturen naar het geboortekanaal, zal dit spierontspanning geven. 
Het is goed verzachting aan te brengen in de sfeer: zacht licht, lichte massage van moeder, een zacht bed. De andere ouder moet proberen om niet te verkrampen bij weëen bij de vrouw. De andere ouder kan beter in plaats daarvan de vrouw strelen, of licht masseren, zodat ze tot ontspanning kan komen. De verloskundige moet zich niet alleen richten op de technische aspecten, zoals ontsluiting meten, maar zich ook richten op liefdevolle, ontspannen geboorte van het kind.
Ze zouden de ouders vertrouwen kunnen schenken dat zij zeker in staat zijn de geboorte goed te laten plaatsvinden. Ouders moeten zich niet richten op zaken die van buitenaf belangrijk zijn (alsof het een examen betreft). De moeder voelt zelf het tempo van bevallen aan.
Het kind moet zichzelf verzoenen met de geboorte.

illustratie dahlia

Aandachtspunten tijdens de bevalling:

  • Kinderen hebben verlangen hun heelheid te tonen tijdens het geboorteproces (vrij vertaald betekent dit dat een kind zich nog verbonden voelt met z’n goddelijke oorsprong, en zich bewust voelt van het aangaan van z’n leven, en ook helemaal wil laten zien wie hij is, niet alleen een lichaam, maar ook een geest)
  • het kind zowel in de kindertaal als op volwassen wijze verwelkomen
  • helpende gedachten uit laten gaan naar het kind.
  • het kind bemoedigt zichzelf ook tijdens het geboorteproces.

Het kind bemoedigt als volwassene (met z’n volwassen bewustzijn) ‘t kind in zichzelf. Ouders en hulpverleners kunnen het kind hierbij helpen.
Dit maakt het proces minder eenzaam. We kunnen als ouders het volwassen-kind aanspreken en bemoedigen.

Tijdens het geboorteproces  zouden we meer aandacht kunnen geven aan de vader en hem met zorg omringen. Zijn beleving en verwerking heeft effect op de baby en de moeder. Nu staat vaak de arts en/of verloskundige centraal, maar de vader, moeder en kind zouden centraal moeten staan.

Elk mens heeft een eigen opdracht in zijn/haar leven. Een baby krijgt vlak voor de conceptie èn vlak voor de geboorte een overzicht over zijn eigen leven, en is daardoor beter voorbereid op zijn/haar levensopdracht. Als ongeboren baby kun je je soms ontoereikend voelen om deze opdracht aan te gaan, omdat je de vaardigheden nog moet ontwikkelen, die deze levensopdracht van je vraagt. Daardoor kun je soms ontmoedigd raken. Als we ons als ouders af zouden stemmen op de geestelijke opdracht van ons kindje, zal het kindje zich hierin ondersteund voelen, en hierdoor meer vertrouwen ontwikkelen in z’n eigen vermogen. Ook voelt de moeder zich wel eens angstig om de geboorte aan te gaan. Zij kan ook steun vragen aan de geestelijke begeleiding en aan haar partner en familie.

illustratie bloemen

Wij wachten met het geven van onze liefde tot het kindje geboren is. Tot aan die tijd twijfelen we en zijn we angstig of alles wel goed zal gaan, of het kindje gehandicapt zal zijn of dat het wel genoeg gegroeid is, of het wel mooi is en of het begaafd zal zijn. We zijn nog niet in staat om het leven te accepteren zoals we het krijgen, om onvoorwaardelijk van onszelf en ons kind te houden. Als we zouden beseffen dat dit kindje precies deze ervaring aan ons geeft die onze ziel nodig heeft, zouden we vanuit veel meer overgave in het leven kunnen staan, dan hoeven we geen voorwaarden te stellen aan onze zwangerschap, aan ons kindje , aan onze partner....... etc.

© copyright

Op elke artikel is copyright van toepassing
Het is niet toegestaan om een tekst of een artikel of een gedeelte hiervan te kopiëren of te publiceren, zonder voorafgaande uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van de auteur.
Copyright © alle rechten voorbehouden Coby de Jong.

Module position-13

module positie 13

Module position-14

module positie 14

Module position-15

module positie 15

Module position-16

module positie 16