Zwangerschap

 

illustratie Gerbera

We krijgen tijdens de zwangerschap via onze dromen en uittredingen informatie over het kindje: b.v. over het karakter, over de naam, over de betekenis van de naam, over de geboorte, over de omgang met het kindje. We worden op deze wijze voorbereid op ouderschap. We krijgen via onze dromen ook meer contact met hun levensopdracht bijvoorbeeld doordat we over bepaalde gevoelens dromen of over bepaalde eigenschappen van onszelf of het kindje.

Tijdens je zwangerschap is de geestelijke begeleiding aanwezig bij jou en je kindje om je te steunen in processen om moeder/vader te worden. Stel jezelf open voor je baby om samen een bewustwordingsproces aan te gaan

Als je hier meer naar zou luisteren dan zou het kindje zich reeds in de zwangerschap bevestigd voelen in z’n identiteit. Doordat we vaak niet goed luisteren naar ons eigen gevoel en doordat we in ons leven onszelf te veel blootstellen aan prikkels van buitenaf (televisie, werk, allerlei zaken) krijg jezelf en het kindje teveel te verwerken, wordt er teveel opgeroepen.

Hoe communiceer je met de baby:

illustratie tulp

De baby heeft volwassen en kinderlijke behoeften aan contact.
De baby is een volwassen ziel die zich tijdens de zwangerschap ontwikkelt naar kind-zijn toe. De wijze waarop jij met de ziel communiceert helpt het kind om dit proces door te maken. Afhankelijk van de  tijd die tussen 2 incarnaties heeft ingezeten. incarneert de baby met herinneringen aan een vorig leven of heeft dat inmiddels achter zich gelaten. Als de incarnaties vlak na elkaar plaats vinden is het soms moeilijker voor de ziel om het volwassen bewustzijn van de vorige incarnatie los te laten.
De gevoelens en gedachten van beide ouders tijdens de zwangerschap worden door de baby intens ervaren, gevoelens van enthousiasme en liefde, alsook onzekerheid en angst.  De baby ervaart ook de gevoelens rondom ‘welkom zijn’ heel intens.

Het niet communiceren komt vaker voor dan we zouden willen geloven. In de gesprekken die ik hierover met aanstaande ouders heb, merk ik dat er ongeloof bestaat over de effecten van communicatie of dat het nog heel onwezenlijk voor ze aanvoelt. Ouders zijn vaak vanuit angstgedachtes betrokken bij de zwangerschap: Zou het wel goed gaan, beweegt de baby wel voldoende, etc. Of we zijn vanuit “ongeloof” betrokken bij de  zwangerschap. “ Zou het allemaal wel echt waar zijn?”

Ouders denken vaak dat ze hele ingewikkelde dingen moeten doen om met de baby te communiceren; bijvoorbeeld brieven schrijven, of mediteren, of ouders denken juist te simplistisch over de mogelijkheden van communicatie. Ze denken bijvoorbeeld dat alleen al het houden van  een muziekdoosje op de buik rustgevend is voor de baby. Of dat de baby dat geluid dan herkend als het geboren is.
Dat feit klopt natuurlijk op zich wel. Maar je doet de baby en jezelf daarmee wel te kort. Je baby ervaart elk gevoel en elke gedachte van jou. Dat geeft je natuurlijk ook een enorme  verantwoordelijkheid! Je kunt ook zelf zingen voor de baby, of hele mooie concerten luisteren met je baby samen.

illustratie waterlelie

Zelfacceptatie

Het niet communiceren met de baby tijdens de zwangerschap komt vooral voor omdat we twijfelen aan onze eigen vermogens van liefde, aan de goede invloed die er van ons uitgaat naar de baby toe. We durven als het ware niet te communiceren omdat we niet in onszelf geloven! En ook omdat we niet weten dat het zo belangrijk is en zo’n grote invloed heeft op de baby. Ook weten we niet op welke manier we met de baby kunnen communiceren. Sta er eens bij stil welk zelfbeeld je over jezelf hebt als mens-man - vrouw-moeder en bevestig jezelf in je kwaliteiten; “ik ben in staat om een goede moeder/vader  te zijn “. Goed betekent; ik accepteer mijn goede en minder goede eigenschappen en zoals ik nu ben ga ik het moederschap/vaderschap aan met dit kind

* Een voorbeeld  van communicatie met je baby tijdens de zwangerschap: Laat je eigen gedachten en emoties tot rust komen. Stem je af op je kindje en stel je voor dat hij/zij je beste vriend/vriendin is; een geliefde. Voel dat je in contact komt met je diepere gevoelens en deel je gevoelens met je kindje. Je kunt bijvoorbeeld innerlijk de gevoelens delen die je op dat moment hebt; bijvoorbeeld: Ik verlang naar je , of ik voel me onzeker, of ik ben wat gespannen, maar vanmiddag neem ik wat meer rust en tijd om met je samen te zijn. Dit zijn maar enkele voorbeelden en laat zien hoe eenvoudig het is. Het is belangrijk om ook de gevoelens te accepteren die je misschien minder prettig vindt om te hebben, zoals bijvoorbeeld gevoelens van gekwetstheid, of jaloezie, of een bepaalde irritatie. Door de acceptatie van deze gevoelens ontstaat er een bepaalde rust  binnen je bekkengebied. Door zelfacceptatie ontstaat er letterlijk meer ruimte in het bekkengebied. Ook is ritmisch bewegen erg goed, het wiegen van je lichaam, wat op de baby een koesterend en opwekkend effect heeft.
Ook is ritmisch bewegen erg goed, het wiegen van je lichaam, wat op de baby een koesterend en opwekkend effect heeft.

Het ritmisch spreken, het ritmisch zingen, in eenvoudige bewoordingen naar het kindje toe gericht. Belangrijk is het bevestigen van de eigenwaarde van het kindje in de zin van: “ik ben blij dat je er bent.” of:
” Ik voel dat je bij me bent. “Doordat jij er bent ervaar ik mijn leven als heel zinvol”.

illustratie engel

Het kan natuurlijk ook zijn dat je ook minder prettige gevoelens hebt over je zwangerschap, dat je bijvoorbeeld twijfelt of je wel gelukkig zult zijn met je baby. Dat merkt je baby natuurlijk ook. Het beste is dan om je deze gevoelens bewust te worden en ook te communiceren met je baby op de volgende manier: “Lieve baby, ik twijfel af en toe of ik eigenlijk wel zwanger wil zijn”  en dan vertel je je persoonlijke omstandigheden, en verder zeg je: “ik probeer er helderheid in te krijgen voor mezelf want ik kan me voorstellen dat het voor jou ook niet leuk is om in onzekerheid te verblijven.”
Belangrijk is vooral om eerlijk te zijn in je gevoelens.


vergeetmijn niet

De eerste 3 maanden

Voor de conceptie krijgt de baby al een overzicht over het komende leven.
Sommige zielen krijgen een zetje. De ziel voelt zich in het begin van de zwangerschap nog erg verbonden met z’n volwassen deel van de ziel, het heeft op een volwassen manier contact met de geestelijke begeleiding. Het kiest bewust/onbewust dat ouderpaar dat overeenkomt met z’n levensopdracht. Bijvoorbeeld als je besloten hebt voor de conceptie om aan je angsten te gaan werken, dan kies je misschien een moeder/vader uit die ook angsten in zich kent, zodat je je angsten bewust wordt en door bewustzijn kunt transformeren. Je levensopdracht is meestal niet makkelijk, daarom heeft het kindje ook ondersteuning nodig en bemoediging om z’n opdracht aan te gaan. Tijdens de beginperiode van de zwangerschap vertoeft de ziel als het ware nog in twee werelden (tot ongeveer 3 maanden). Hij kan gemakkelijk uitstapjes maken naar de geestelijke wereld waarin hij verkeerd heeft, en is nog niet helemaal verbonden met zijn lichaam.
 Rond de 21ste dag na de conceptie is de opbouw van het energielichaam ( van het etherisch lichaam en het astrale lichaam) voltooid. Er ontstaat een draad die verbonden is met de ziel; dan is de ziel in concept aanwezig. Er kunnen nog dingen veranderen, maar nu is de afstemming van de ouders op het te komen  kind van onschatbare waarde; van een veel grotere waarde dan wij ons realiseren.
Door de impulsen die de ouders afgeven kan de volwassen ziel voorbereid worden om steeds meer in ́kindzijń in te dalen. De gevoelens van beide ouders over de mate van gewenst zijn worden intens beleefd. Na 3 maanden besluit de ziel om te blijven.

In de 5de en 6e maand

verdiept zich de integratie tussen de volwassen en de kinderziel. Het kind wordt meer en meer kind, gesteund door de eigen volwassen persoon. Er is sprake van een periode van overgang die te vergelijken is met de periode waarin de ziel zich voorbereid om te gaan sterven en afscheid te nemen van de fysieke wereld. Nu keert de ziel zich naar het stoffelijk leven toe en neemt afscheid van de geestelijke wereld. De ziel bereidt zich bewust voor om naar de aarde te gaan. Gedurende 3 weken ervaart de moeder rust in haar buik. Oude herinneringspijnen aan voorgaande levens worden door helende energieën verzacht.

illustratie gentiaan

In de 7de en 8ste maand

wordt het kind door de geestelijke begeleiding gestimuleerd zich naar ‘t leven te richten. Zelf zoekt de ziel reeds de pijnplekken op die haar in het komende leven tot bewustwording zullen leiden. Het kind wil graag contact met de ouders omdat het gesteund  moet worden deze beperkingen aan te gaan. Het kind heeft troost nodig in z’n innerlijke verwarring, omdat het processen aan moet gaan waar het zich nog niet voor opgewassen voelt. Het verliest het gevoel voor ruimte. Door het ongemak van het kind is dit ook voor de moeder vaak een ongemakkelijke periode. Ouders werken in deze periode dikwijls te hard; het kind voelt zich hierdoor eenzaam; het voelt zich afgesloten van het grotere bewustzijn en dan ook van de nieuwe aardse contacten. Het wordt onzeker en bang niet gewenst te zijn. De moeder voelt zich in deze periode ook ongemakkelijk ingegeven door het kindje. In de 9de maand wordt  het kind geestelijk geholpen vanuit de sferen. Het leert opnieuw het doel van zijn incarnatie kennen. Gevoelens van hoop en  van onbekwaamheid wisselen elkaar af. Soms is het in de 7de á 8ste maand al onzeker geworden.

In de 9de maand

leert het kind het doel van de incarnatie opnieuw kennen, gevoelens van hoop en onbekwaamheid wisselen elkaar af. Het kindje heeft ondersteuning nodig en moet geholpen worden zijn opdracht te willen aangaan. Tijdens de bevalling zal het kind de geestelijke begeleiding waarnemen en hierdoor getroost en gesteund worden. Als ook de ouders het kind steunen voelt ‘t hierin een direct verband met zijn opdracht.
Het moment van de opdracht te willen aangaan en te willen uitvoeren is dan zeer rustig. Het kindje ervaart soms heimwee, hij is bang om de bron van herkomst voorgoed te verliezen, en verliest hoop op terugkomst en verkeert nog in het ongewisse over de toekomst, daarom kent de baby gevoelens van angst en onzekerheid. In de voorschouw vlak voor de geboorte doorloopt de baby alle levensfasen van het komende leven en alle moeilijkheden die het daarin zal tegenkomen.

Het kindje ontwikkelt zijn persoonlijkheid in relatie met jou en je partner.

In aanleg zijn er een aantal eigenschappen (karakter) al aanwezig voor de conceptie, en tijdens de zwangerschap gaat het kindje al een eerste aanleg van een identiteit vormen door de interactie tussen vader/moeder/kind.

© copyright

Op elke artikel is copyright van toepassing
Het is niet toegestaan om een tekst of een artikel of een gedeelte hiervan te kopiëren of te publiceren, zonder voorafgaande uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van de auteur.
Copyright © alle rechten voorbehouden Coby de Jong.

illustratie I am

 

Module position-13

module positie 13

Module position-14

module positie 14

Module position-15

module positie 15

Module position-16

module positie 16